Grecka osada rybacka (XIX w. – 1927)
Do 1934 r. wieś nosiła grecką nazwę Gałazaki („małe błękitne”), znaną też w tureckim wariancie Kałandża (Kałandzoj). Zarządzeniem ministra spraw wewnętrznych z 1934 r. wieś przemianowano na Sinjomorec (od 1966 r. — Sinemorec), w duchu masowej zmiany nazw 1875 miejscowości w Bułgarii. Do wojen bałkańskich i umowy Mołłow–Kafandaris z 1927 r., na mocy której ludność grecka przesiedliła się do Grecji, wieś była niemal całkowicie grecka.
Strefa graniczna (1944 – 1989)
Po 1927 r. we wsi osiedlili się bułgarscy uchodźcy z Tracji Wschodniej. W czasach socjalizmu Sinemorec znalazł się w ściśle strzeżonej strefie granicznej — wstęp był możliwy tylko z przepustką. Ta izolacja uchroniła ujście Weleki i okoliczne plaże przed masową zabudową kurortową lat 70. i 80.
Destynacja przyrodnicza (1989 — dziś)
Po 1989 r. granicę otwarto i Sinemorec szybko stał się ulubionym miejscem miłośników przyrody. W 1995 r. cała okolica weszła w skład parku przyrody „Strandża”. W 2008 r. film „Świat jest wielki, a zbawienie czai się za rogiem” Stefana Komandarewa rozsławił wieś, a w kolejnych latach powstały tu rodzinne hotele, ścieżki ekologiczne i restauracje rybne — z zachowaniem charakteru terenu chronionego.