V w. p.n.e. — dziś

Historia

Pięć epok pozostawiło widoczne ślady: tracka, grecka/rzymska, bizantyjska/średniowieczna, osmańska/odrodzeniowa i współczesna.

Grecki emporion Anchialo (V–I w. p.n.e.)

Obszar ten był zamieszkany przez Traków już w epoce brązu, a w V–IV w. p.n.e. na półwyspie powstał grecki emporion (ośrodek handlowy) Apollonii Pontyjskiej (dzisiejszego Sozopola), założonej przez osadników z Miletu około 610 r. p.n.e. Nazwę Anchialo (Αγχίαλος) najczęściej wywodzi się od αγχί („blisko”) i άλς („sól” lub „morze”) — czyli „przy soli/morzu”. Z tej epoki pochodzą najstarsze ślady pozyskiwania soli przez odparowywanie słoneczne, praktykowanego w okolicy niemal nieprzerwanie do dziś.

Rzymskie Anchialo (I w. p.n.e. – IV w.)

Włączone do Cesarstwa Rzymskiego Anchialo stało się ważnym miastem portowym i kurortem rzymskiej arystokracji dzięki swoim źródłom mineralnym. Miasto biło własne monety; zbudowano forum, świątynie i ogromne łaźnie. W I w. miasto odwiedził apostoł Andrzej, dając tu początek chrześcijaństwu.

Bizancjum i średniowieczna Bułgaria (V–XIV w.)

Anchialos był ważnym biskupstwem Cesarstwa Bizantyjskiego. W 708 r. chan Terweł pokonał cesarza Justyniana II w bitwie pod Anchialo. Miasto wielokrotnie przechodziło z rąk do rąk między Bizancjum a Drugim Carstwem Bułgarskim. Zachowały się pozostałości wczesnobizantyjskich bazylik i murów obronnych.

Epoka osmańska i odrodzenie narodowe (1453–1878)

Pod panowaniem osmańskim Anchialos pozostawał znaczącym ośrodkiem chrześcijańskim, w większości greckim. Miasto zostało wyzwolone 27 stycznia 1878 r., ale w lipcu 1906 r. duża jego część spłonęła podczas antygreckich zamieszek, a tysiące miejscowych Greków wyemigrowały, zakładając Nea Anchialos w Tesalii. Z tego okresu pochodzi monaster św. Jerzego (1856) — jeden z nielicznych nieprzerwanie działających na wybrzeżu Morza Czarnego.

Współczesne Pomorie (1878 — dziś)

Po wyzwoleniu w 1878 r. Anchialos znalazł się w granicach Rumelii Wschodniej, a w 1885 r. — w Księstwie Bułgarii. W 1934 r. miasto przemianowano na Pomorie. Pierwszy w kraju zakład kuracji błotnej otwarto właśnie tutaj już w 1902 r., dzięki badaniom dr. Petyra Stojanowa nad błotem limanowym; w XX w. miasto ugruntowało swoją pozycję wiodącego kurortu balneologicznego.

Zacznij tutaj

Zacznij swój dzień w Pomoriu

Rano spacer wzdłuż salin, na obiad świeża ryba na Plaży Centralnej, po południu błoto i zabiegi spa, wieczorem — spacer promenadą nadmorską do monasteru.