Osada rybacka (1924–1944)
Łozenec został założony w 1924 r. przez bułgarskich uchodźców z Tracji, wypędzonych z południowych stoków Strandży po wojnie międzysojuszniczej 1913 r. — głównie ze wsi Welika (dziś Balaban w Turcji), Kosti, Małyk Samokow i Peneka. Osiedlili się oni na terenie Embelec (Ambelic) — nadbrzeżnym pasie winnic i rybackich łowisk, należącym dotąd do pobliskiego miasta Wasiliko (dziś Carewo). Dzięki państwowej pożyczce w latach 1928–1929 zbudowano około 30 domów, które utworzyły trzon osady.
Okres socjalizmu (1944–1989)
W czasach socjalizmu Łozenec zmienił się w cichy letni kurort — miejsce wypoczynku kolektywów pracowniczych, z niewielkimi państwowymi domami gościnnymi. Wieś zachowała swój autentyczny duch, bo nie figurowała na listach wielkich planów kurortowych.
Bohemski Łozenec (1989 — dziś)
Po 1989 r. Łozenec stał się ulubionym miejscem sofijskich artystów, architektów i muzyków. Powstały małe hotele butikowe, winne tawerny i pracownie artystyczne. Od lat dwutysięcznych wieś gości szereg letnich festiwali — jazzu, kina i muzyki niezależnej.